tag:blogger.com,1999:blog-165031512011-04-21T14:13:06.694-07:00All human beings are born free and equal in dignity and rights. They are endowed with reason and conscience and should act towards one another in a spirit of brotherhood.رضاnoreply@blogger.comBlogger141100tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1129373392851939262005-10-15T03:22:00.000-07:002005-10-15T03:49:52.876-07:00<div align="center"><strong> روز و شب فکر من اینست که قضا</strong></div><div align="center"><strong>عاقبت منزل ویران به کجا می دهدتم</strong></div><div align="center">***</div><div align="center"><strong>از خیال تو مرا می رسد آن تیر بلا</strong></div><div align="center"><strong>که نهان است و زغیب می زنتم</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>از ازل بود و چنان خواهد ماند</strong></div><div align="center"><strong>در پی دوری عشق مرغ وصال خواهد خواند</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>گرخزان سخت بیافتد به دل عاشق ومست</strong></div><div align="center"><strong>و ز پی اش باد بهار رقص کنان باشد و هست</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>گر تو مه رویی و خوش پیکری و دل می بازی</strong></div><div align="center"><strong>به جرمی دل غمگین مرا حبس دلت می سازی</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>تو مپندار که منزل ز برِ ما بردی</strong></div><div align="center"><strong>شهد انگور و شرنگ را به ساغر خوردی</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>هر چقدرسخت شکن هستی و مرمر صفتی</strong></div><div align="center"><strong>عاقبت طعمه ی چنگال ناانکارعشق درزحمتی</strong></div><div align="center"><strong>نوامبر/87/رضا</strong></div><div align="center"><strong></strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112937339285193926?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1128774338051497552005-10-08T04:19:00.000-07:002005-10-08T05:25:38.093-07:00<div align="center"><strong>خداوندا:خدایا</strong></div><div align="center"><strong>به قربان سر عالی جنابت</strong></div><div align="center"><strong>دمی یک نیمچه لطفی هم به ما کن</strong></div><div align="center"><strong>اگر وقت مبارک را نگیرم</strong></div><div align="center"><strong>سراپا نه:ولی گوشی به ما کن</strong></div><div align="center"><strong>ز وقتِ خلقت و پیدایش ما</strong></div><div align="center"><strong>چرا خون است همه جاها هویدا؟</strong></div><div align="center"><strong>همه خاک زمین غرقِِِ به خون شد</strong></div><div align="center"><strong>زمین و آسمان رنگ جنون شد</strong></div><div align="center"><strong>شدیم آلت دست آن جنابت</strong></div><div align="center"><strong>چنانچه خوکچه ی هندی به ما شد</strong></div><div align="center"><strong>ولی خوکچه برای نسل انسان می دهد خون</strong></div><div align="center"><strong>نمی دانم که خون ما چه ها شد</strong></div><div align="center"><strong>ز لطف و مرحمت دادی ندایی</strong></div><div align="center"><strong>فرستادی رسولها با پیامی</strong></div><div align="center"><strong>که تیر خشم تو خونها بریزد</strong></div><div align="center"><strong>اگر کس پیش تو برپا بخیزد</strong></div><div align="center"><strong>یکی آمد بکشت فرزند خود را</strong></div><div align="center"><strong>که در راهت کند قربانی آنرا</strong></div><div align="center"><strong>یکی نازل بشد بر سرزمینی</strong></div><div align="center"><strong>که امروز مردمان اورشلیمی</strong></div><div align="center"><strong>مقدس سرزمین آن جناب را</strong></div><div align="center"><strong>به خاک و خون کِشند با هر دلیلی</strong></div><div align="center"><strong>یکی آمد بشد مصلوبِ راهت</strong></div><div align="center"><strong>که شاید کس بفهمد آن ندایت</strong></div><div align="center"><strong>یکی را داده ای تیغ برنده</strong></div><div align="center"><strong>درخت دین او را خون برنده</strong></div><div align="center"><strong>که دینش خون بخواهد تا بروید</strong></div><div align="center"><strong>که کفر است هرکسی غیرتو گوید</strong></div><div align="center"><strong>همه در راه تو جان را بدادند</strong></div><div align="center"><strong>که ما را آگه از خشم تو سازند</strong></div><div align="center"><strong>همه گفتند که تو آگاه ز غیبی</strong></div><div align="center"><strong>رحیم و رحمن وعاری ز عیبی</strong></div><div align="center"><strong>همه دانی ز فردای قیامت</strong></div><div align="center"><strong>چه کس دوزخ رود ویا به جنت</strong></div><div align="center"><strong>بیا و رحمی هم بر حال ما کن</strong></div><div align="center"><strong>دگر بازی بس است ما را رها کن</strong></div><div align="center"><strong>نوامبر/88/رضا</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112877433805149755?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1128166338932074982005-10-01T03:54:00.000-07:002005-10-01T04:32:18.973-07:00<div align="center"> <strong>چولبخندِ گلی بر رهگذرها</strong></div><div align="center"><strong>زمستان را نویدیست بر دل ما</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>گل قاصد و شاید پیک شادی </strong></div><div align="center"><strong>رساند ست این نوید همراهِ بادی</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>که فصل سرد و بی روح زمستان</strong></div><div align="center"><strong>وجود چون ترا خواهد بدرمان</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>چو نازل گشته ا ی بر پهنه ی خاک</strong></div><div align="center"><strong>نهادی منتی بر هر دل پاک</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>قدومت باد مبارک ای گل ناز</strong></div><div align="center"><strong>که امروز چشم دنیا شد به تو باز</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>اگر پای ترا آزرده کرد خار</strong></div><div align="center"><strong>بدان چشم مرا هم می کند زار</strong></div><div align="center"><strong></strong> </div><div align="center"><strong>جون/1990/رضا</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112816633893207498?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1127989266342000452005-09-29T02:40:00.000-07:002005-09-29T03:21:06.350-07:00<div align="center"> <strong>با تبسم ز خودم می پرسم</strong></div><div align="center"><strong>که چرا عشق ز تو بیگانه ست</strong></div><div align="center"><strong>تو اگر عشق ندیدی به دلت</strong></div><div align="center"><strong>یا که مهری نباشد به تنت</strong></div><div align="center"><strong>نگهی کن به آن سو</strong></div><div align="center"><strong> سرایت </strong></div><div align="center"><strong>وطنت </strong></div><div align="center"><strong>من ترا خواهم برد</strong></div><div align="center"><strong>به سر چشمه ی عشق</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>تو بیاد آر صفای مادرت</strong></div><div align="center"><strong>و که یا هق هق درد آدر رنج</strong></div><div align="center"><strong>که شبها کشیده ست پدرت</strong></div><div align="center"><strong>و اگر دختر همسایه گذر کرد ز برت</strong></div><div align="center"><strong>و گذشتی ز کنارش آرام</strong></div><div align="center"><strong>به بلندای جفایت بنگر</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>با نگاهی بر فقر</strong></div><div align="center"><strong>یا تمنای دو چشمی بر دست</strong></div><div align="center"><strong>زیر پا و سم اسبان مردن</strong></div><div align="center"><strong>لقمه ی نان شرف را خوردن</strong></div><div align="center"><strong>جه عبث زیستن است</strong></div><div align="center"><strong>و اگر چشم ببندی و تفکر نکنی</strong></div><div align="center"><strong>گذر عمر به سان ازل است</strong></div><div align="center"><strong>و چنین اندیشه</strong></div><div align="center"><strong>گر کند دور ترا از هستی</strong></div><div align="center"><strong>رقص ماهی در خاک</strong></div><div align="center"><strong>و که یا شب ز قمر در هذرست</strong></div><div align="center"><strong>مادرٍ رنج مگر عاشق نیست؟</strong></div><div align="center"><strong>پدرٍ درد مگر عادل نیست؟</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>آسمان آبی رنگ</strong></div><div align="center"><strong>و افق خون آلود</strong></div><div align="center"><strong>در جهان زیستن است</strong></div><div align="center"><strong>به تن خسته ی ما</strong></div><div align="center"><strong>روز و شب را گذر است</strong></div><div align="center"><strong>گر کند رنج ترا در بندش</strong></div><div align="center"><strong>یا که شادی ترا حلقه کند</strong></div><div align="center"><strong>عمرما چون بادی در گذر است</strong></div><div align="center"><strong>پس به یاد آر صفای مادرت</strong></div><div align="center"><strong>و که یا هق هق درد آور رنج</strong></div><div align="center"><strong>که چه شبها کشیده ست پدرت</strong></div><div align="center"><strong>ژانویه/1987/رضا</strong></div><div align="center"><strong> </strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112798926634200045?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1127463801909727242005-09-23T01:16:00.000-07:002005-09-23T01:49:15.466-07:00<div align="center"> <strong>آسمان سخت دلش غمگین بود</strong></div><div align="center"><strong>ساغر عاطفه پر پر می زد</strong></div><div align="center"><strong>نو گل باخته دل برخاکش</strong></div><div align="center"><strong>سجده از روی خجالت می زد</strong></div><div align="center"><strong>جاده از فرط نگاهها غمگین</strong></div><div align="center"><strong>با تن بسته به خاک</strong></div><div align="center"><strong>آهنگ سفر بر میزد</strong></div><div align="center"><strong>همه اعضای بدن ساکن بود</strong></div><div align="center"><strong>شعله ای بس ز نگاه سر می زد</strong></div><div align="center"><strong>قاصر از گفتن حرفی, زبان</strong></div><div align="center"><strong>قطره قطره گفته ها</strong></div><div align="center"><strong>از درون چشم ها در می زد</strong></div><div align="center"><strong>آنکه دور بود از کبر و غرور</strong></div><div align="center"><strong>شیونش تا به فلک سر می زد</strong></div><div align="center"><strong>آنکه مغلوب شد در دست غرور</strong></div><div align="center"><strong>در نهانش اشک او در می زد</strong></div><div align="center"><strong>شهریار:نوگلِ باخته دل بر خاکش</strong></div><div align="center"><strong>با سنگ نگاهش مرا سر می زد</strong></div><div align="center"><strong>زندگی با همه ی زیبا یی</strong></div><div align="center"><strong>آنشب بد آهنگی زد</strong></div><div align="center"><strong></strong> </div><div align="center"><strong>12/29/1986</strong></div><div align="center"><strong>رضا</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112746380190972724?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1127222168910887882005-09-20T05:59:00.000-07:002005-09-20T06:16:08.920-07:00<div align="center"> <strong>نگاه کن</strong></div><div align="center"><strong>امروز از آن ماست</strong></div><div align="center"><strong>از آن من </strong></div><div align="center"><strong>از آن تو</strong></div><div align="center"><strong>در دیاری که زاده نشدیم</strong></div><div align="center"><strong>خورشید را بنگر</strong></div><div align="center"><strong>چگونه بر ما می خندد</strong></div><div align="center"><strong>اما</strong></div><div align="center"><strong>این هستی بخش زندگی</strong></div><div align="center"><strong>بر تارک سرزمین ما شیون می کند</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>امروز از آن ماست</strong></div><div align="center"><strong>که پای گریزمان بود</strong></div><div align="center"><strong>نگاه کن</strong></div><div align="center"><strong>شانه شکستگان را</strong></div><div align="center"><strong>که پای گریزشان نیست</strong></div><div align="center"><strong>و ترازوی عدالت بر مرادشان</strong></div><div align="center"><strong>فردا</strong></div><div align="center"><strong>از آن ما نیست که فریادیم</strong></div><div align="center"><strong>از آن توست</strong></div><div align="center"><strong>که خودِ رنجی</strong></div><div align="center"><strong>با گامهای سنگین</strong></div><div align="center"><strong>و آهسته آهسته</strong></div><div align="center"><strong>فرو می روی</strong></div><div align="center"><strong></strong> </div><div align="center"><strong>اکتبر/1988</strong></div><div align="center"><strong>رضا</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112722216891088788?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1127126189318557382005-09-19T03:21:00.000-07:002005-09-19T03:36:29.323-07:00<div align="center"> <strong>گویا سالهاست ترا می شناسم</strong></div><div align="center"><strong>از ستاره گان برایم آشناتری</strong></div><div align="center"><strong>و از پیوند زمین وآسمان ناگسستنی تر</strong></div><div align="center"><strong>درهجوم ناباور فصل ها</strong></div><div align="center"><strong>و در گذر رعد آسای روزها</strong></div><div align="center"><strong>در زمستان بر همگان الهام شدی</strong></div><div align="center"><strong>قلب کوچک و گرمت</strong></div><div align="center"><strong>سرمای زمستان را بی مفهوم می کند</strong></div><div align="center"><strong>چه خوشبختند زمینیان</strong></div><div align="center"><strong>که در فصل سرما زاده شدی</strong></div><div align="center"><strong>دیگر هیچ کس را نیاز هیمه نیست</strong></div><div align="center"><strong>هم قبیله</strong></div><div align="center"><strong>مرا در خوشبختی زمینیان سهیم کن</strong></div><div align="center"><strong></strong> </div><div align="center"><strong>رضا/ژانویه/1989</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112712618931855738?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1126962782962837562005-09-17T05:51:00.000-07:002005-09-17T06:14:27.516-07:00<div align="center"><strong>کیان ای سترگ</strong></div><div align="center"><strong>ای دلیل بودن ما</strong></div><div align="center"><strong>قامت بلندت را</strong></div><div align="center"><strong>در خاک می کنند</strong></div><div align="center"><strong>اما شب</strong></div><div align="center"><strong>دلیل سکوت نیست</strong></div><div align="center"><strong>فریاد تو</strong></div><div align="center"><strong>قلب خونین خاک را</strong></div><div align="center"><strong>می شکافت</strong></div><div align="center"><strong>و نامده گان را</strong></div><div align="center"><strong>نوید می دهد</strong></div><div align="center"><strong>که بهار می آید</strong></div><div align="center"><strong>کیان</strong></div><div align="center"><strong>ای سربلند</strong></div><div align="center"><strong>نامده گان نام ترا</strong></div><div align="center"><strong>می دانند</strong></div><div align="center"><strong>و بر دیوارهای</strong></div><div align="center"><strong>از نو بنا شده</strong></div><div align="center"><strong>شعر ترا می خوانند</strong></div><div align="center"><strong>وبه سوگواری تاریخ</strong></div><div align="center"><strong>می روند</strong></div><div align="center"><strong>به استواری اوین</strong></div><div align="center"><strong>و شب را نقابی نمی ماند</strong></div><div align="center"><strong>و زمین <span style="color:#ff0000;">خاوران</span> رنگ نمی بارد</strong></div><div align="center"><strong>و دستهای تو که دیگر</strong></div><div align="center"><strong>بسته نیست</strong></div><div align="center"><strong>چهره ی سیاهی را</strong></div><div align="center"><strong>پگاه می شود</strong></div><div align="center"><strong>و بال شکسته ی ما را</strong></div><div align="center"><strong>مرهم</strong></div><div align="center"><strong>و این را بدان</strong></div><div align="center"><strong>که زیباست پرواز</strong></div><div align="center"><strong>بر فراز آسمان اندیشه ی تو</strong></div><div align="center"><strong>که سبز است</strong></div><div align="center"><strong></strong></div><div align="center"><strong>ژانویه/1989/رضا </strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112696278296283756?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1126867147091491002005-09-16T02:49:00.000-07:002005-09-16T03:56:54.053-07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4944/1069/1600/hands.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 112px; CURSOR: hand; HEIGHT: 107px" height="156" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4944/1069/200/hands.jpg" width="150" border="0" /></a><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:arial;"><strong><span style="font-size:100%;">در یک خزان</span> <span style="font-size:100%;">بی کسی</span></strong></span> </span></div><div align="center"><strong>در خلوت گلخانه ایی </strong></div><div align="center"><strong>با دیده گانی پر ز اشک </strong></div><div align="center"><strong>گفتی که دل تنگ گشته ای </strong></div><div align="center"><strong>*** </strong></div><div align="center"><strong>درخلوت تنهاییت </strong></div><div align="center"><strong>گفتی ز تنهایی خویش</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>گفتی که یارانم کجاست</strong></div><div align="center"><strong>آن بوی عطر یاسمن</strong></div><div align="center"><strong>گفتی بهارانم کجاست</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>در سردی این روزگار</strong></div><div align="center"><strong>خسته ز هر دیو و ددی</strong></div><div align="center"><strong>اسیر بی یاری شدی</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>با افتخار و پر غرور</strong></div><div align="center"><strong>در سردی پاییز زرد</strong></div><div align="center"><strong>با قلبی مالامال ز عشق</strong></div><div align="center"><strong>من با بهاران آمدم</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>تا گیرمت در بر چو گل</strong></div><div align="center"><strong>با عشق یاران آمدم</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>من یک تنه یارت شدم</strong></div><div align="center"><strong>گفتم بهارانت منم</strong></div><div align="center"><strong>آن یار جانانت منم</strong></div><div align="center"><strong>همچون سواران آمدم</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>هر روز تو بهار شد</strong></div><div align="center"><strong>لبخند ز غنچه وا شد</strong></div><div align="center"><strong>از بوی عطر یاسمن</strong></div><div align="center"><strong>زندگی آغاز شد</strong></div><div align="center"><strong>***</strong></div><div align="center"><strong>کم کم ز یادت رفت</strong></div><div align="center"><strong>آن روزگار تلخ</strong></div><div align="center"><strong></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">رضا/</span>1995</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112686714709149100?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1126784282538378002005-09-15T04:10:00.000-07:002005-09-15T04:38:02.550-07:00<div align="center"><span style="font-family:times new roman;"> </span><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>درمیان غربت وتنهایی</strong></span></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">کوچه ها سخت غریب</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">همچو گم کرده رهی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">دل من در دستم</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">***</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">از میان کوچه های مرده</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">شد هویدا مرمر</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">قامت قرمز او</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">چون گلی درشبنم</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">چون سواری فاتح</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">***</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">گردن سرکش او</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">چون بلوری بر عرش</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">***</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">پیکر سیمینش</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">همچو برفی بر گل</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">***</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">تارک موی بلندش</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">شرری بردل زنگار زده</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">***</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">دل من در دستم</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">گفتنی های کلاف پیچیده</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">درمیعادگاه پر از عاشق ومست</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">خالی از حیله و مکر</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">رنگ پرواز گرفت</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">***</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">شد هویدا تمنای دل سرکش ما</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">در دل خلوت شب</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">زندگی هستی یافت</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">زندگی رنگ دگر باره گرفت</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">***</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">در شب خلوت راز</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">بانگ خروس</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">خبر مرگ سیاهی می داد</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">سردی دست ودلم شعله گرفت</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">***</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">دلم از مرگ سیاهی بیزار</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">دگر از طلوع خورشید دلم می گیرد</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;color:#660000;">فوریه/1987 /استانبول</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112678428253837800?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1126699960599040362005-09-14T03:59:00.000-07:002005-09-19T01:27:26.890-07:00<div align="center"><span style="color:#ff0000;"><strong>من می خواهم با تو بسوزم</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>من بارها تماشاگرفریاد موجهای غمگین بوده ام </strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>توازاعماق دریایی با من سخن می گویی</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>که زندانیش سزاوار این ناخواستها نیست</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>من نمی خواهم تماشاگه باشم</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>من می گویم دیگران باید باور کنند</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>همانگونه که من باور کردم</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>توباور کردی </strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"></span><strong><span style="color:#cc0000;">بگذارشعله های نگاه سخن بگویند</span> </strong></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>نگاه دنیای سکوتی ست سرشار از تمناها</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>پس مرابا خود بسوزان</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>بگذارخاکستر ما را بادی</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>که راهی دشت پر از شقایق است</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>برای قلبهای بیزار از هستی</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>به ارمفان ببرد</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>مرا با خود بسوزان</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>وتازیانه های شعرت را</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>بردل شبی فرود آور </strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>که زندانی بی قلم رامی آزارد</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>توطغیان ویرانگردریا را می شناسی</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>حادثه را بر این پیوند نابرابر اخطار مکن</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>تواز برابری لبریزی</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>من هم درکلامت سهیمم</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>ودرکنجکاوی نگاهت</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>پر از بود و نبودم</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><span style="font-size:100%;color:#cc0000;"><strong>مرا با خود بسوزان</strong></span> </span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;">رضا</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112669996059904036?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1126615899314315812005-09-13T05:19:00.000-07:002005-09-19T01:29:43.460-07:00<div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>روزی گذر خواهم کرد</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>از محله ی پیوندمان</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>وتراخواهم خواند</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>وزمین را گواه می گیرم</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>ودیوارهای بلند آجری را</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>که تک تک شمرده ام</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>افسوس</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>که آسمان محله ی پیوندمان</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#ccccff;"><strong>دیگر رنگ باخته است</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>مرگ ابرها را بیاد می آوری؟</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>که حیات می بخشید</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>علف های هرزه جوی لجن را</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#33cc00;"><strong>که طبیعت محله ی ما بود</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"><strong>آری</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>همه رنگ باخته اند</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>ومن چه غریب وار</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>دلم می سوزد</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>به یاد می آورم</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#cc0000;"><strong>تلاطم چهره ات را</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#999900;"><strong>که معصومانه</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#ccccff;"><strong>رنگ می باخت</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>از تماس دست من</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>ولحظه ی انفجار دل را</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>که به امداد زبان شعله گرفت</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#3366ff;"><strong>تو مپندار که از یاد رود</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"><strong>آری</strong></span></div><div align="center"><strong>روزی ترا خواهم خواند</strong></div><div align="center"><strong>وزمین را گواه می گیرم</strong></div><div align="center"><strong>و دیوارهای بلند آجری را</strong></div><div align="center"><strong>که تک تک شمرده ام</strong></div><div align="right"></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff9966;">آگوست1988</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">رضا</span></strong> </div><div align="right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112661589931431581?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1126521112179077972005-09-12T02:51:00.000-07:002005-09-19T01:37:33.696-07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4944/1069/1600/14_sky.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 399px; CURSOR: hand; HEIGHT: 276px; TEXT-ALIGN: center" height="209" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4944/1069/320/14_sky.jpg" width="342" border="0" /></a><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">کسی از درون من نظاره می کند</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">کسی که مرا ازمن بیگانه می کند</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">کسی که اصل من است</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">درون جمجمه یاری نمی کند</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">و درگذشت پاییزها</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">مرا به یگانگی خویش</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">هی هی میزند</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">کشا لگی کوله بار ناخواستها</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">برتارپود صداقت</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">زخم می زند</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">کسی از درون</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">با من حرف می زند</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">کسی که من است</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">در خلوت من</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">و منٍ گمشده درزمان</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ازخودم می رنجم</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">و دست بیگانگیم را</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">که دیگرٍ من است</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">می فشارم</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">تا یکی شویم</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">من می خواهم ازاندیشه ها</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ریشه ها سازم</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">می خواهم من باشم</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;">اکتبر1997</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#999900;">رضا</span></div><div align="right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112652111217907797?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16503151.post-1126446265336802552005-09-11T04:55:00.000-07:002005-09-19T01:33:53.456-07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4944/1069/1600/AttackSmoke11thReuters.jpg"><span style="color:#cc33cc;"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 380px; CURSOR: hand; HEIGHT: 387px" height="320" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4944/1069/320/AttackSmoke11thReuters.jpg" width="253" border="0" /></span></a><span style="color:#cc33cc;"> </span><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4944/1069/1600/AttackSmoke11thReuters.jpg"><span style="color:#cc33cc;"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 5px; CURSOR: hand; HEIGHT: 1px" height="333" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4944/1069/320/AttackSmoke11thReuters.jpg" width="247" border="0" /></span></a><span style="color:#cc33cc;"><br /></span><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc33cc;">امروز یازدهم سپتامبر که به11 /9 معروف شده ست.روزی که سرنوشت تمام انسانهای روی کره ی زمین را بشکلی تغییر داد .البته این واقعه منجر به کشته شدن بیش از سه هزار انسان بیگناه گردید که حتی تصورش را هم نمی کردند روز مرگشان فرا رسیده وحتی نمی دانستند که مرگشان عامل براندازی دیکتاتورهایی چون طالبان وصدام میشود .البته تاثیرات 11/9 همچنان ادامه دارد وتا براندازی کامل تروریست ودیکتاتوری همچنان ادامه خواهد داشت.اگرچه خیلی ها واقعا اظهار تاسف کردند و آنرا کشتار وحشیانه خواندند.کسانی هم بودند که از این واقعه خوشحال شدند و آنرا حق آمریکا میدانیستند.به نظرنگارنده هرکس که ازمرگ دیگران خوشحال شود وحتی شعارمرگ بر دیگران بدهد افکار تروریستی دارد وتوانایی کشتن را دروجود خودش پرورش می دهد.امروز(11/9)درتاریخ بشریت ثبت شد وآغازی دیگر را رقم زد وشاید همانطوری که انسان غارنشین متمدن شد انسان متمدن امروزی</span> <span style="color:#cc66cc;">هم بتواند به دمکراسی وبه شعوردوست داشتن هم نوع خود دست یابد</span></strong> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16503151-112644626533680255?l=myanotherhalf.blogspot.com' alt='' /></div>رضاnoreply@blogger.com0